STEWIA - "MIODOWY LIŚĆ" 

(opracowano na podstawie artykułu Jonanty Miklar "Stewia, czyli tajemnice miodowego liścia" z 237-go (wrzesień 2010) numeru miesięcznika Nieznany Świat)

Stewia (Stevia rabaudiana Bertoni) to roślina, o której mało lkto słyszał, ale posiada ona cudowne właściwości lecznicze, gdyż może skuteczni pomóc nam walczyć z cukrzycą. Indianie Guarani oraz Mato Grosso zwali ją Kaa-Hee - w ich języku znaczyło to miodowy liść. Była ona stosowana przez nich jako lekarstwo. Oprócz tego żuli jej liście, a także słodzili nią potrawy i napoje n.p. herbatę mate.

Stewia pochodzi z północno-wschodniego Paragwaju i graniczących z nim obszarów Brazylii. Tam też najwcześniej uprawiano ją na większą skalę. Ze względu na ciągle zwiększające się zapotrzebowanie plantacje tej wspaniałej rośliny  zaczęły pojawiać się także w Chinach, Korei, Izraelu, Indiach oraz Hiszpani. Jeśli chodzi o nasz kraj to niektóre nasze gospodarstwa ekologiczne przymierzają się do uprawy stewii.

Miodowy liść stał się bardzo znany w Japonii, gdzie od 30 lat na stałe zadomowił się w przemyśle spożywczym  i wykorzystuje się go do produkcji słodyczy, lodów i gum do żucia. Ten kraj to rekordzista jeśli chodzi o produkcję i konsumpcję słodziku ze stewii. Jego spożycie w tym kraju kształtuje się na poziomie kilku tysięcy ton rocznie.

Klayfikację botaniczną stewii zawdzięczamy botanikowi pochodzącemu ze Szwajcarii - Bertoniemu, a z kolei chemik, dr Rebaudi był pierwszym, który zbadał substancję odpowiedzialną za słodki smak liści tej rośliny. W 1918 roku zwrócił on uwagę  na takie zalety stewii takie jak nietosksyczność, duże możliwości słodzące i stosowania jej w naturalnej postaci. Według Rebaudi'ego była w stanie być substytutem (zastąpić) sacharyny (już wtedy stosowanej). 

Stewia jest bardzo słodka (jest 150 razy słodsza od rafinowanego cukru) i jest to związane ze stewiozydoami(glikozydy-dwutepenowe), znajdujące się w jej liściach, a także rebaaudiozynom i dulkozydom. Ta niezwykła roślina zawiera też białka, substancje tłuszczowe oraz cenne minerały i mikroelementy: wapń, potas, magnez, żelazo, chrom, mangan, selen, krzem, kobalt, cynk. Znajdują się w niej także witaminy z grupy B, witamina C, beta-karoten oraz około kilkaset biologicznie czynnych substancji, których nie udało się zidentyfikować.

Stewia jest polecana szczególnie jako środek na wzmocnienie serca, układ krążenia. Reguluje także ciśnienie krwi.  Można ją także stosować w schorzeniach wątroby, bólach żołądka i nadkwasocie, oraz być łagodnym środkiem pobudzającym układ nerwowy i pełnić rolę naturalnego antydepresivum.

Stewia wzmacnia układ odpornościowy poprzez minimalizację szansy przeziębienia czy grypowej infekcji. Poza tym jest skutecznym środkiem w leczeniu paradontozy i próchnicy zębów, a płukanie jamy ustnej naparem z jej liści może przeciwdziałać powstawaniu kamienia i osadu na zębach. Może ona być także stosowana w leczeniu oparzeń, skaleczeń i trudno gojących się ran oraz ma działanie kosmetyczne (ujędrnia cerę i wygładza zmarszczki) i może ograniczać uzależnienie od nikotyny i alkoholu.

Wykazano, że regularne spożywanie stewii, nawet w małych ilościach, wyrównuje do normalnego poziom cukru we krwi. Warto podkreślić fakt, że nie wywołuje ona żadnych skutków ubocznych - wręcz przeciwnie, gdyż stewia poprawia samopoczucie.

Ta wspaniała roślina jest całkowicie bezkaloryczna i nie podwyższa poziomu cukru we krwi. Jets w stanie zmniejszyć apetyt na tłuste potrawy - głównie na słodycze. Samopoczucie ludzi chorych na cukrzycę, którzy zastąpili nią cukier i sztuczne słodziki i pili herbatę z liści tej rośliny, poprawiło się - mogli oni nawet zmniejszyć dawkę insuliny.

Stewia jest błogosławieństwem dla wszystkich cierpiących na choroby cywilizacyjne oraz na cukrzycę. Mimo tego, że ta ostatnia choroba ma już rozmiary epidemii, wydaje się, że nikomu nie zależy na tym, aby informacje o niej przedostały się do opinii publicznej.

Pomimo badań nad stosowaniem insuliny, na które wydano już miliardowe sumy pieniędzy, liczba ludzi chorych na cukrzycę nie maleje, ale wciąż się podwyższa - w ostatnich kilkudziesięciu latach o 1800 procent!

Moim zdaniem trzeba eliminować przyczyny tej choroby, a nie walczyć tylko z objawami (co oczywiście też jest ważne). Ludzie powinni zrozumieć, że to oni sami tworzą swój jadłospis, od którego zależy zdrowie. Wielu z nich przy doborze posiłków kieruje się estetyką, ilością i smakiem oraz reklamą. Zmiana stylu odżywiania na bardziej korzystny (n.p. wyeliminowanie rafinowanego cukru, który jest BARDZO SZKODLIWĄ TRUCIZNĄ; zobacz artykuł "Rafinowany cukier - najsłodsza trucizna" na tej stronie pod Polecane artykuły lub pod Zdrowie) oraz powrót do "naturalnego" żywienia (jedzenie większej ilości owoców, warzyw, picie surowego niepasteryzowanego mleka od karmionych trawą krów, kóz, wielbładów i bizonów ) może znacznie lepiej pomóc nam zapobiegać chorobie, co jest przecież znacznie łatwiejsze niż jej leczenie.